شهر-آدم ها1

برای خوزستان

رودی زخمی که در نمک غوطه ور است

خاک تلخی که حاصلش نی شکر است

نخلی بی سر که ریشه در خون دارد

چاه نفتی که در خودش شعله ور است

رباعی دیگری از شین

برای حضرت زینب سلام الله علیها

 

همراه تو بی بدیل باید باشد

ابراهیم خلیل باید باشد

از کرب و بلا ، کجاوه ی تو، تا شام

                                     بر شانه ی جبرییل باید باشد

دورباعی از شین

1

 

زنجیر بیاور نکند دیر شود!

در شام مباد قحط زنجیر شود

دست من و دامنت بیا تیر بزن!

از ما نکند یزید دلگیر شود!!

 

2

یک عمر نماز شاممان را به یزید...

دادیم همه سلاممان را به یزید...

رو سوی کدام قبله کردیم مگر؟

ای قوم چه شد اماممان را به یزید...

شین

 

یا زینب

در شام که کوچه ها چنین تنگ نبود

این قافله هم که قصدشان جنگ نبود

رفتیم به بام خانه هامان با شوق

دستان کداممان پر از سنگ نبود؟

 

 

سلام بر زینب

سلام بر زینب

 

"یا زینب" گفت وقتی افتاد حسین

"زینب !"زینب!" گفت و جان داد حسین

حتی نگذاشت تا که تنها برود

با او سر ِ خویش را فرستاد حسین

 

حق دارد اگر که خون ببارد زینب

همراه ، برادری ندارد زینب

با سر پی ِ خواهرش دویده تا شام

عباس چگونه می گذارد زینب...

 

سلام بر عباس

سلام بر عباس

"یا من هو اسمه دوا " عباس است

"یا من هو ذکره شفا" عباس است

کعبه است حسین و کربلا هم قبله

                                  در مذهب ما قبله نما عباس است

قصیده برای حضرت عباس

قصیده

بیتی است فقط قصیده ی عشق و وفا

دستان تو هر دو مصرع این بیت اند

بازهم از شین

برای حضرت عباس علیه السلام

نزدیک شد آسمان بیفتد به زمین

یک مرتبه کهکشان بیفتد به زمین

دستان بریده ات ستون عرش است

                                   نگذاشت که ناگهان بیفتد به زمین