ا...

 

اينجا همه چيز معمولي است

نه زير پايم موج بر مي دارد

نه با نهنگي چشم در چشم مي شوم

بادبان افراشته ام در شن

هر از گاه

دريايي از دور نمايان مي شود

نزديك كه مي شوم

شن ها دستم مي اندازند

گير افتاده ام در جزيره اي

كه دورش را كوير گرفته

دلم براي عروس هاي دريايي تنگ شده است

من

ملواني عاشقم

كه سر به بيابان گذاشته ام.

 

 ***

دوستان تهرانی می توانند او نویسی را در این نشانی ها بیابند:

*خیابان انقلاب-روبروی دانشگاه -پاساژ فروزنده-طبقه منفی یک-پلاک ۲۱۲-کتاب فروشی خانه شاعران ایران

*سید خندان-میدان پالیزی-نشر پنجره

یک رباعی از (او نویسی)

این سنگ خدایان که تبر می شکنند

روزی که بیایی از کمر می شکنند

بردار تبر را و بزن ابراهیم!

بت های بزرگ زودتر می شکنند