سلام
با عذرخواهی از دوستانی که سر می زنند و فرصت پاسخگویی به محبت هایشان را پیدا نکرده ام.چند وقتی است گرفتارم!!-مشغول کار گلم-انشاءالله به زودی از خجالت دوستان در می آیم.
ش...
شعر آمد و از شهر تب و تابم برد
با خویش به دریاچه ی مهتابم برد
دریاچه چه لالایی ماهی می خواند
آرام در آغوش خدا خوابم برد .
ب....
برخاست که از عمق گلو پارس کند
در آینه های رو به رو پارس کند
باید که به سایه ی خودش گیر دهد
وقتی که سگی نیست به او پارس کند
د...
دائم غم تازه پیش باید بکشی
هی دایره دور خویش باید بکشی
ای زندگی سگی ولم کن! تا کی
مردار مرا به نیش باید بکشی؟
-3/11/1353-ایلام.دبیرریاضی-((من رمز پیروزی را نمی دانم ولی رمز شکست این است که سعی کنی همه را راضی کنی)) من هم مثل بسیاری دیگر از شاعران این کشور در حال تجربه کردن هستم.آثاری دارم که سرشار از ضعف و ایرادند.اهل تعارف نیستم و توانایی ها و ناتوانایی هایم را تا حدود زیادی می دانم .از نقد و نظر دوستان هم استقبال می کنم.استاد!!نیستم و خودم دنبال استاد خوب می گردم.دهاتی ام و علاوه بر معلمی شغل شریف کشاورزی راهم دوست دارم.اینجا محلی است که تجربه هایم را با دوستان دیگر به اشتراک می گذارم.جز اینجا هر شعری یا نوشته ای از من منتشر شود مستند نیست مگر اینکه از اینجا با ذکر نشانی برداشت شده باشد این هم ایمیل من:jalil313@yahoo.com